3152-ҳадисСунани Абу Довуд · Жаноза китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، مِثْلَهُ زَادَ مِنْ كُرْسُفٍ . قَالَ فَذُكِرَ لِعَائِشَةَ قَوْلُهُمْ فِي ثَوْبَيْنِ وَبُرْدِ حِبَرَةٍ فَقَالَتْ قَدْ أُتِيَ بِالْبُرْدِ وَلَكِنَّهُمْ رَدُّوهُ وَلَمْ يُكَفِّنُوهُ فِيهِ .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Ҳафс Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан шунга ўхшаш (ривоят) қилди, ‹пахтадан (қилинган)› (лафзини) зиёда қилди. У айтди: Оишага уларнинг (баъзиларининг) ‹икки кийим ва бир ҳибара бурд (чопон)да (кафанланган)› дегани зикр қилинди. Шунда у: Бурд келтирилганди, лекин улар уни қайтариб юбориб, у кишини унга кафанламадилар, деди.