حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ قَامَ الْمُسْلِمُونَ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمُ التُّرَابَ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنَ التُّرَابِ شَيْئًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرِ الْمَنَاكِبَ وَالآبَاطَ . قَالَ ابْنُ اللَّيْثِ إِلَى مَا فَوْقَ الْمِرْفَقَيْنِ .
Бизга Сулаймон ибн Довуд ал-Маҳрий ва Абдулмалик ибн Шуъайб, Ибн Ваҳбдан ушбу ҳадисга ўхшашини ривоят қилишди. У деди: «Мусулмонлар туришиб, кафтлари билан тупроққа уришди ва тупроқдан ҳеч нарса ушламадилар», сўнг шунга ўхшашини зикр қилди ва елкалар ҳамда қўлтиқларни зикр қилмади. Ибн Лайс: «Тирсаклардан юқоригача», деди.