وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَتِ الْكِلاَبُ تَبُولُ وَتُقْبِلُ وَتُدْبِرُ فِي الْمَسْجِدِ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَكُونُوا يَرُشُّونَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ.
Аҳмад ибн Шабиб айтди: бизга отам, Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у деди: менга Ҳамза ибн Абдуллаҳ, отасидан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида итлар масжидда бавл қилар, келар ва кетар эди; (саҳобалар) шулардан бирор нарсани (сув) сепмасдилар.