Сунани Абу Довуд — 3280-ҳадис

Қасам ва назр · Каффоратда сў миқдори қанча

3280-ҳадисСунани Абу Довуд · Қасам ва назр

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خَلاَّدٍ أَبُو عُمَرَ، قَالَ ‏:‏ كَانَ عِنْدَنَا مَكُّوكٌ يُقَالُ لَهُ مَكُّوكُ خَالِدٍ وَكَانَ كَيْلَجَتَيْنِ بِكَيْلَجَةِ هَارُونَ، قَالَ مُحَمَّدٌ ‏:‏ صَاعُ خَالِدٍ صَاعُ هِشَامٍ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْمَلِكِ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Муҳаммад ибн Холлод Абу Умар ривоят қилиб деди: Бизнинг олдимизда маккук (ўлчов идиши) бор эди, унга Холиднинг маккуки дейиларди. У Ҳоруннинг кайлажаси билан икки кайлажа эди. Муҳаммад деди: Холиднинг сўи Ҳишомнинг, яъни ибн Абдулмаликнинг сўи эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 4469-ҳадисҲудуд (жазолар) китоби

бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, иккаласи: бизга Шуъба ривоят қилди, дедилар, иккаласи Муҳаммад ибн Зиёддан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан унинг мислини ривоят қилди.

Сунани Абу Довуд, 1272-ҳадисНафл намозлар

бизга Шуъба Абу Ишоқдан, у Осим ибн Замрадан, у Алий алайҳис-саломдан ривоят қилдики: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам асрдан олдин икки ракъат ўқирдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 5965-ҳадисКийим китоби

Мусаддад, Язид ибн Зурайъдан: Бизга Холид, у Икримадан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Маккага келганида, Бану Абдулмутталибнинг болачалари у кишини кутиб…

Саҳиҳи Муслим, 5967-ҳадисФазилатлар китоби

бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, иккаласи деди: Бизга Шуъба ривоят қилди — иккаласи Абдулмалик ибн Умайрдан, у Жундабдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан унинг мислини (ривоят қилди).

Саҳиҳул Бухорий, 5858-ҳадисКийим китоби

У: Анас ибн Молик бизнинг олдимизга икки тасмали бир жуфт наълайн (кўтариб) чиқди. Собит Буноний: Бу — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг наълайни, деди.

Сунани Абу Довуд, 4561-ҳадисДият китоби

бизга Абу Тумайла Ҳусайн ал-Муаллимдан, у Язид ан-Наҳвийдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам икки қўл ва икки оёқ бармоқларини (диятда) тенг қилдилар.