حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خَلاَّدٍ أَبُو عُمَرَ، حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ خَالِدٍ، قَالَ : لَمَّا وُلِّيَ خَالِدٌ الْقَسْرِيُّ أَضْعَفَ الصَّاعَ فَصَارَ الصَّاعُ سِتَّةَ عَشَرَ رَطْلاً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خَلاَّدٍ قَتَلَهُ الزِّنْجُ صَبْرًا، فَقَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا وَمَدَّ أَبُو دَاوُدَ يَدَهُ وَجَعَلَ بُطُونَ كَفَّيْهِ إِلَى الأَرْضِ، قَالَ : وَرَأَيْتُهُ فِي النَّوْمِ فَقُلْتُ : مَا فَعَلَ اللَّهُ بِكَ قَالَ : أَدْخَلَنِي الْجَنَّةَ . فَقُلْتُ : فَلَمْ يَضُرَّكَ الْوَقْفُ .
Бизга Муҳаммад ибн Муҳаммад ибн Холлод Абу Умар ривоят қилди, бизга Мусаддад Умайя ибн Холиддан ривоят қилиб деди: Холид ал-Қасрий волий бўлганида сўни икки баробар қилди, шунда сў ўн олти ратл бўлди. Абу Довуд деди: Муҳаммад ибн Муҳаммад ибн Холлодни занжлар асир ҳолида ўлдирдилар. У қўли билан мана шундай қилди — ва Абу Довуд қўлини узатиб, кафтларининг ичини ерга қаратди — ва деди: Мен уни тушимда кўрдим ва дедим: «Аллаҳ сенга нима қилди?» У деди: «Мени жаннатга киритди.» Мен дедим: «Демак, асир ҳолида ўлдирилишинг сенга зарар қилмади.»