حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عِرْقٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ، قَالَ كَانَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَصْعَةٌ يُقَالُ لَهَا الْغَرَّاءُ يَحْمِلُهَا أَرْبَعَةُ رِجَالٍ فَلَمَّا أَضْحَوْا وَسَجَدُوا الضُّحَى أُتِيَ بِتِلْكَ الْقَصْعَةِ - يَعْنِي وَقَدْ ثُرِدَ فِيهَا - فَالْتَفُّوا عَلَيْهَا فَلَمَّا كَثُرُوا جَثَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ مَا هَذِهِ الْجِلْسَةُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ جَعَلَنِي عَبْدًا كَرِيمًا وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا عَنِيدًا " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُلُوا مِنْ حَوَالَيْهَا وَدَعُوا ذِرْوَتَهَا يُبَارَكْ فِيهَا " .
Бизга Амр ибн Усмон ал-Ҳимсий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Ирқ ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Буср ривоят қилди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Гарро деб аталадиган бир катта товоқлари бор эди, уни тўрт киши кўтарарди. Улар пешин вақтига кириб, зуҳо намозини ўқиганларидан кейин ўша товоқ келтирилди — яъни унга тарид (нон бўлакчалари) тилинган эди — улар унинг атрофига тўпландилар. Улар кўпайганларида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тиззалаб ўтирдилар. Шунда бир бадавий: «Бу қандай ўтириш?» деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, Аллаҳ мени карамли банда қилди ва мени ўжар зўравон қилмади», дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Унинг атрофидан енглар ва унинг чўққисини (ўртасини) қолдиринглар, унда сизларга баракат берилур», дедилар.