حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسٌ، قَالَ قَالَ لِي جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ ". وَكَانَ بَيْتًا فِيهِ خَثْعَمُ يُسَمَّى كَعْبَةَ الْيَمَانِيَةَ، فَانْطَلَقْتُ فِي خَمْسِينَ وَمِائَةٍ مِنْ أَحْمَسَ، وَكَانُوا أَصْحَابَ خَيْلٍ، فَأَخْبَرْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنِّي لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ، فَضَرَبَ فِي صَدْرِي حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ أَصَابِعِهِ فِي صَدْرِي فَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا ". فَانْطَلَقَ إِلَيْهَا فَكَسَرَهَا وَحَرَّقَهَا، فَأَرْسَلَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُبَشِّرُهُ فَقَالَ رَسُولُ جَرِيرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ، مَا جِئْتُكَ حَتَّى تَرَكْتُهَا كَأَنَّهَا جَمَلٌ أَجْرَبُ، فَبَارَكَ عَلَى خَيْلِ أَحْمَسَ وَرِجَالِهَا خَمْسَ مَرَّاتٍ. قَالَ مُسَدَّدٌ بَيْتٌ فِي خَثْعَمَ.
Муҳаммад ибнул-Мусанно бизга айтди, Яҳё бизга айтди, Исмоил бизга айтди, у деди: Қайс менга айтди, у деди: Жарир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳу менга айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: «Мени Зул-Халасадан (осойишта) қилмайсанми?», деди — у Хасъамда бўлган, Каъбатул-Ямония деб аталадиган бир уй (бутхона) эди. Мен Аҳмасдан бир юз эллик (суворий) билан жўнадим, улар от эгалари эдилар. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга отда барқарор тура олмаслигимни айтдим. Шунда у кўкрагимга урди, ҳатто кўкрагимда бармоқлари изини кўрдим, ва: «Аллаҳим, уни собит қил, уни ҳидоят қилувчи ва ҳидоят топган қил», деди. Сўнг у унга (бутхонага) бориб, уни синдирди ва куйдирди. Кейин Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга (хабар бериб) хушхабар бергани (одам) юборди. Жарирнинг элчиси: «Эй Расулуллаҳ, сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен сенга, уни қўтир туядек (вайрон) қолдирмагунимча келмадим», деди. Шунда у Аҳмаснинг отлари ва кишиларига беш марта барака (сўраб дуо қилди). Мусаддад: «Хасъамдаги бир уй», деди.