حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ، بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا جَرِيرُ أَلاَ تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ " . بَيْتٍ لِخَثْعَمَ كَانَ يُدْعَى كَعْبَةَ الْيَمَانِيَةِ . قَالَ فَنَفَرْتُ فِي خَمْسِينَ وَمِائَةِ فَارِسٍ وَكُنْتُ لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَضَرَبَ يَدَهُ فِي صَدْرِي فَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا " . قَالَ فَانْطَلَقَ فَحَرَّقَهَا بِالنَّارِ ثُمَّ بَعَثَ جَرِيرٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً يُبَشِّرُهُ يُكْنَى أَبَا أَرْطَاةَ مِنَّا فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ مَا جِئْتُكَ حَتَّى تَرَكْنَاهَا كَأَنَّهَا جَمَلٌ أَجْرَبُ . فَبَرَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى خَيْلِ أَحْمَسَ وَرِجَالِهَا خَمْسَ مَرَّاتٍ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ҳадис айтди, бизга Жарир Исмоил ибн Абу Холиддан, у Қайс ибн Абу Ҳозимдан, у Жарир ибн Абдуллаҳ ал-Бажалийдан ривоят қилиб хабар бериб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: «Эй Жарир, мени Зул-Халасадан роҳатлантирмайсанми?» дедилар — у Хасъам (қабиласи)нинг биноси бўлиб, Каъбатул-Ямония деб чақириларди. У деди: Мен бир юз эллик отлиқ билан отландим, мен эса от устида туролмасдим. Буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга айтдим, шунда у қўллари билан кўкрагимга уриб: «Аллаҳумма, уни собит қил ва уни йўл кўрсатувчи ва ҳидоятланган қилгин», дедилар. У деди: Сўнг (Жарир) бориб, уни олов билан ёқиб юборди. Кейин Жарир Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга хушхабар берадиган бир кишини юборди, у биздан бўлиб, Абу Артўа деб куняланарди. У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб: «Мен уни қўтир туя каби (қолдириб) ташламагунимча сизнинг олдингизга келмадим», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Аҳмаснинг отлари ва кишиларига беш марта барака тиладилар.