أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ ظَاهَرَ مِنِ امْرَأَتِهِ فَوَقَعَ عَلَيْهَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ظَاهَرْتُ مِنِ امْرَأَتِي فَوَقَعْتُ قَبْلَ أَنْ أُكَفِّرَ . قَالَ " وَمَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ " . قَالَ رَأَيْتُ خَلْخَالَهَا فِي ضَوْءِ الْقَمَرِ . فَقَالَ " لاَ تَقْرَبْهَا حَتَّى تَفْعَلَ مَا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс хабар бериб, деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо ривоят қилди, у Маъмардан, у ал-Ҳакам ибн Абондан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), бир киши аёлидан зиҳор қилиб (яъни уни ўзига онасидек ҳаром деб), кейин у билан яқинлик қилиб, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига келди ва: «Эй Расулуллаҳ, мен аёлимдан зиҳор қилдим, сўнг каффорат беришимдан олдин у билан яқинлик қилдим,» деди. У: «Аллаҳ сенга раҳм қилсин, сени бунга нима ундади?» дедилар. У: «Мен ой нурида унинг оёғидаги билакузугини кўриб қолдим,» деди. Шунда у: «Аллаҳ азза ва жалла буюрган нарсани қилмагунингча унга яқинлашма,» дедилар.