أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ ظَاهَرَ مِنِ امْرَأَتِهِ فَوَقَعَ عَلَيْهَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ظَاهَرْتُ مِنِ امْرَأَتِي فَوَقَعْتُ قَبْلَ أَنْ أُكَفِّرَ . قَالَ " وَمَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ " . قَالَ رَأَيْتُ خَلْخَالَهَا فِي ضَوْءِ الْقَمَرِ . فَقَالَ " لاَ تَقْرَبْهَا حَتَّى تَفْعَلَ مَا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс хабар бериб, деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо ривоят қилди, у Маъмардан, у ал-Ҳакам ибн Абондан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), бир киши аёлидан зиҳор қилиб (яъни уни ўзига онасидек ҳаром деб), кейин у билан яқинлик қилиб, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига келди ва: «Эй Расулуллаҳ, мен аёлимдан зиҳор қилдим, сўнг каффорат беришимдан олдин у билан яқинлик қилдим,» деди. У: «Аллаҳ сенга раҳм қилсин, сени бунга нима ундади?» дедилар. У: «Мен ой нурида унинг оёғидаги билакузугини кўриб қолдим,» деди. Шунда у: «Аллаҳ азза ва жалла буюрган нарсани қилмагунингча унга яқинлашма,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ تَظَاهَرَ رَجُلٌ مِنِ امْرَأَتِهِ فَأَصَابَهَا قَبْلَ أَنْ يُكَفِّرَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ " . قَالَ رَحِمَكَ اللَّهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ خَلْخَالَهَا أَوْ سَاقَيْهَا فِي ضَوْءِ الْقَمَرِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَاعْتَزِلْهَا حَتَّى تَفْعَلَ مَا أَمَرَكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ хабар бериб, деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар ривоят қилди, у ал-Ҳакам ибн Абондан, у Икримадан (ривоят қилдики), у деди: «Бир киши аёлидан зиҳор қилди, сўнг каффорат беришидан олдин у билан яқинлик қилди. Буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сени бунга нима ундади?» дедилар. У: «Аллаҳ сенга раҳм қилсин, эй Расулуллаҳ, мен ой нурида унинг оёғидаги билакузугини, ёки унинг болдирларини кўриб қолдим,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳ азза ва жалла сенга буюрган нарсани қилмагунингча ундан четлангин,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْمُعْتَمِرُ، ح وَأَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَكَمَ بْنَ أَبَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهُ ظَاهَرَ مِنِ امْرَأَتِهِ ثُمَّ غَشِيَهَا قَبْلَ أَنْ يَفْعَلَ مَا عَلَيْهِ . قَالَ " مَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ " . قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ رَأَيْتُ بَيَاضَ سَاقَيْهَا فِي الْقَمَرِ . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَاعْتَزِلْ حَتَّى تَقْضِيَ مَا عَلَيْكَ " . وَقَالَ إِسْحَاقُ فِي حَدِيثِهِ " فَاعْتَزِلْهَا حَتَّى تَقْضِيَ مَا عَلَيْكَ " . وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُرْسَلُ أَوْلَى بِالصَّوَابِ مِنَ الْمُسْنَدِ وَاللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَعْلَمُ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга ал-Муътамир хабар берди; (ҳ) яна бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилди, у деди: мен ал-Ҳакам ибн Абонни эшитдим, у деди: мен Икримани эшитдим, у деди: «Бир киши Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келиб, деди: «Эй Аллаҳнинг Набийси, у (киши) аёлидан зиҳор қилди, сўнг ўзига лозим бўлган (каффорат)ни қилишдан олдин у билан яқинлик қилди.» У: «Сени бунга нима ундади?» дедилар. У: «Эй Аллаҳнинг Набийси, мен ой нурида унинг болдирларининг оқлигини кўриб қолдим,» деди. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўзингга лозим бўлганни адо этмагунингча четлангин,» дедилар.» Ишоқ ўз ҳадисида: «Ўзингга лозим бўлганни адо этмагунингча ундан четлангин,» деди. Матн Муҳаммадникидир. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: мурсал (ривоят) муснад (ривоят)дан тўғриликка кўра устунроқдир, Аллаҳ субҳанаҳу ва таоло билгувчироқдир.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَسِعَ سَمْعُهُ الأَصْوَاتَ لَقَدْ جَاءَتْ خَوْلَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَشْكُو زَوْجَهَا فَكَانَ يَخْفَى عَلَىَّ كَلاَمُهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا وَتَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَا } الآيَةَ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Жарир хабар берди, у ал-Аъмашдан, у Тамим ибн Саламадан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Эшитиши (барча) овозларни қамраб олган Аллаҳга ҳамд бўлсин. Хавла Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига эридан шикоят қилиб келди, мен эса унинг гапини эшита олмасдим. Шунда Аллаҳ азза ва жалла: «Аллаҳ эри ҳақида сен билан тортишаётган ва Аллаҳга шикоят қилаётган (аёл)нинг сўзини эшитди, Аллаҳ икковингизнинг суҳбатлашишингизни эшитиб турибди,» (Мужодала сураси, 1) оятини нозил қилди.»