أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ تَظَاهَرَ رَجُلٌ مِنِ امْرَأَتِهِ فَأَصَابَهَا قَبْلَ أَنْ يُكَفِّرَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ " . قَالَ رَحِمَكَ اللَّهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ خَلْخَالَهَا أَوْ سَاقَيْهَا فِي ضَوْءِ الْقَمَرِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَاعْتَزِلْهَا حَتَّى تَفْعَلَ مَا أَمَرَكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ хабар бериб, деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар ривоят қилди, у ал-Ҳакам ибн Абондан, у Икримадан (ривоят қилдики), у деди: «Бир киши аёлидан зиҳор қилди, сўнг каффорат беришидан олдин у билан яқинлик қилди. Буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сени бунга нима ундади?» дедилар. У: «Аллаҳ сенга раҳм қилсин, эй Расулуллаҳ, мен ой нурида унинг оёғидаги билакузугини, ёки унинг болдирларини кўриб қолдим,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳ азза ва жалла сенга буюрган нарсани қилмагунингча ундан четлангин,» дедилар.»