أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْمُعْتَمِرُ، ح وَأَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَكَمَ بْنَ أَبَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهُ ظَاهَرَ مِنِ امْرَأَتِهِ ثُمَّ غَشِيَهَا قَبْلَ أَنْ يَفْعَلَ مَا عَلَيْهِ . قَالَ " مَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ " . قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ رَأَيْتُ بَيَاضَ سَاقَيْهَا فِي الْقَمَرِ . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَاعْتَزِلْ حَتَّى تَقْضِيَ مَا عَلَيْكَ " . وَقَالَ إِسْحَاقُ فِي حَدِيثِهِ " فَاعْتَزِلْهَا حَتَّى تَقْضِيَ مَا عَلَيْكَ " . وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُرْسَلُ أَوْلَى بِالصَّوَابِ مِنَ الْمُسْنَدِ وَاللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَعْلَمُ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга ал-Муътамир хабар берди; (ҳ) яна бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилди, у деди: мен ал-Ҳакам ибн Абонни эшитдим, у деди: мен Икримани эшитдим, у деди: «Бир киши Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келиб, деди: «Эй Аллаҳнинг Набийси, у (киши) аёлидан зиҳор қилди, сўнг ўзига лозим бўлган (каффорат)ни қилишдан олдин у билан яқинлик қилди.» У: «Сени бунга нима ундади?» дедилар. У: «Эй Аллаҳнинг Набийси, мен ой нурида унинг болдирларининг оқлигини кўриб қолдим,» деди. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўзингга лозим бўлганни адо этмагунингча четлангин,» дедилар.» Ишоқ ўз ҳадисида: «Ўзингга лозим бўлганни адо этмагунингча ундан четлангин,» деди. Матн Муҳаммадникидир. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: мурсал (ривоят) муснад (ривоят)дан тўғриликка кўра устунроқдир, Аллаҳ субҳанаҳу ва таоло билгувчироқдир.