حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْحَكَمِ النَّخَعِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو سَبْرَةَ النَّخَعِيُّ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ مُسَيْكٍ الْمُرَادِيِّ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أُقَاتِلُ مَنْ أَدْبَرَ مِنْ قَوْمِي بِمَنْ أَقْبَلَ مِنْهُمْ فَأَذِنَ لِي فِي قِتَالِهِمْ وَأَمَّرَنِي فَلَمَّا خَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ سَأَلَ عَنِّي مَا فَعَلَ الْغُطَيْفِيُّ فَأُخْبِرَ أَنِّي قَدْ سِرْتُ قَالَ فَأَرْسَلَ فِي أَثَرِي فَرَدَّنِي فَأَتَيْتُهُ وَهُوَ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ " ادْعُ الْقَوْمَ فَمَنْ أَسْلَمَ مِنْهُمْ فَاقْبَلْ مِنْهُ وَمَنْ لَمْ يُسْلِمْ فَلاَ تَعْجَلْ حَتَّى أُحْدِثَ إِلَيْكَ " . قَالَ وَأُنْزِلَ فِي سَبَإٍ مَا أُنْزِلَ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا سَبَأٌ أَرْضٌ أَوِ امْرَأَةٌ قَالَ " لَيْسَ بِأَرْضٍ وَلاَ امْرَأَةٍ وَلَكِنَّهُ رَجُلٌ وَلَدَ عَشَرَةً مِنَ الْعَرَبِ فَتَيَامَنَ مِنْهُمْ سِتَّةٌ وَتَشَاءَمَ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فَأَمَّا الَّذِينَ تَشَاءَمُوا فَلَخْمٌ وَجُذَامٌ وَغَسَّانُ وَعَامِلَةٌ وَأَمَّا الَّذِينَ تَيَامَنُوا فَالأَزْدُ وَالأَشْعَرِيُّونَ وَحِمْيَرُ وَمَذْحِجٌ وَأَنْمَارُ وَكِنْدَةُ " . فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا أَنْمَارُ قَالَ " الَّذِينَ مِنْهُمْ خَثْعَمُ وَبَجِيلَةُ " . وَرُوِيَ هَذَا عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абу Курайб, Абд ибн Ҳумайд ва бошқалар ривоят қилиб, улар дедилар: бизга Абу Усома, ал-Ҳасан ибн ал-Ҳакам ан-Нахаъийдан хабар берди, бизга Абу Сабра ан-Нахаъий, Фарва ибн Мусайк ал-Муродийдан ривоят қилдики, у деди: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб: «Эй Расулуллаҳ, қавмимдан юз ўгирганларга қарши (Исломга) юз тутганлари билан бирга жанг қилмайми?» дедим. Бас, у (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга улар билан жанг қилишга изн бердилар ва мени (қўшинга) амир (қўмондон) қилдилар. Мен у кишининг ҳузурларидан чиққач, у (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ғутайфий нима қилди?» деб мендан сўрадилар ва у кишига мен йўлга чиқиб кетдим деб хабар берилди. (Фарва) деди: «Бас, у (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) изимдан (чопар) жўнатдилар ва мени қайтардилар. Мен у кишининг ҳузурларига келдим, у ашобларидан бир неча киши билан бирга эдилар. Сўнг у (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қавмни (Исломга) чақир. Ким улардан Исломни қабул қилса, ундан (уни) қабул қил; ким Исломни қабул қилмаса, мен сенга (янги) хабар етказгунча шошилма,» дедилар.» (Фарва) деди: «Саба ҳақида нозил бўлган нарса нозил бўлди. Шунда бир киши: «Эй Расулуллаҳ, Саба нима — бир ерми ёки бир аёлми?» деди. У (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам): «(Саба) ер ҳам, аёл ҳам эмас, балки у араблардан ўн (бола) туғдирган бир кишидир. Улардан олтитаси ўнгга (жанубга — Яманга) кетди, тўрттаси чапга (шимолга — Шомга) кетди. Чапга кетганлари Лахм, Жузом, Ғассон ва Омиладир. Ўнгга кетганлари эса ал-Азд, ал-Ашъарийлар, Ҳимяр, Мазҳиж, Анмор ва Киндадир,» дедилар. Бир киши: «Эй Расулуллаҳ, Анмор нима (кимлар)?» деди. У (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Улар орасида Хасъам ва Бажила бўлганлардир,» дедилар.» Бу Ибн Аббосдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳам ривоят қилинган. Абу Исо (Термизий) деди: «Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.»