حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَضَى اللَّهُ فِي السَّمَاءِ أَمْرًا ضَرَبَتِ الْمَلاَئِكَةُ بِأَجْنِحَتِهَا خُضْعَانًا لِقَوْلِهِ كَأَنَّهَا سِلْسِلَةٌ عَلَى صَفْوَانٍ فَإِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ قَالُوا الْحَقَّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ قَالَ وَالشَّيَاطِينُ بَعْضُهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён, Амр ибн Динордан, у Икримадан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Аллаҳ осмонда бир ишни ҳукм қилса, малоикалар Унинг сўзига бўйсуниб, қанотларини қоқадилар — гўё силлиқ тош устида (судралаётган) занжир (овози)дек. Қачон уларнинг дилларидан қўрқув кетказилгач, улар (бир-бирларига): «Роббингиз нима деди?» дейдилар. Улар: «Ҳақни (деди). У энг юксак, энг улуғдир.» (Саба сураси, 23) дейдилар.» У деди: «Шайтонлар эса бир-бирларининг устида (уюм-уюм бўлиб турадилар).» Абу Исо (Термизий) деди: «Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.»