أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ السَّكَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَهْضَمٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ يَحْيَى، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ ذُكِرَ التَّلاَعُنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ عَدِيٍّ فِي ذَلِكَ قَوْلاً ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَذَكَرَ أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً فَذَهَبَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي وَجَدَ عَلَيْهِ امْرَأَتَهُ وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ مُصْفَرًّا قَلِيلَ اللَّحْمِ سَبِطَ الشَّعْرِ وَكَانَ الَّذِي ادَّعَى عَلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَ عِنْدَ أَهْلِهِ آدَمَ خَدْلاً كَثِيرَ اللَّحْمِ جَعْدًا قَطَطًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ بَيِّنْ " . فَوَضَعَتْ شَبِيهًا بِالَّذِي ذَكَرَ زَوْجُهَا أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَهَا فَلاَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا فَقَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمَجْلِسِ أَهِيَ الَّتِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ رَجَمْتُ أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ رَجَمْتُ هَذِهِ " . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لاَ تِلْكَ امْرَأَةٌ كَانَتْ تُظْهِرُ الشَّرَّ فِي الإِسْلاَمِ .
Бизга Яҳё ибн Муҳаммад ибн ас-Сакан хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Жаҳзам ривоят қилди, у Исмоил ибн Жаъфардан, у Яҳёдан (ривоят қилдики), у деди: мен Абдурраҳмон ибн ал-Қосимни отасидан, у Абдуллаҳ ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилиб айтаётганини эшитдим, у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида лиъон (лаънатлашиш) ҳақида гап бўлди. Осим ибн Адийй бу ҳақда бирор сўз айтди, сўнг кетди. Кейин унинг қавмидан бўлган бир киши уни учратиб, аёлининг ёнида (бегона) эркакни топганини айтди. Сўнг уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига олиб борди ва аёлини қандай ҳолатда топганини унга айтди. У киши сарғиш рангли, кам гўштли (озғин), сочи тўғри эди; аёлининг ёнида топдим деб даъво қилган (эркак) эса буғдойранг, бақувват, кўп гўштли, сочи майда жингалак эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, (ҳақиқатни) аён қилгин,» дедилар. Сўнг у (аёл) эри унинг ёнида топганини айтган ўша кишига ўхшаш (бола) туғди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иккови ўртасида лиъон қилдирдилар. Мажлисда бир киши Ибн Аббосга: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар мен бировни баййинасиз (далилсиз) тошбўрон қиладиган бўлсам, мана шу (аёл)ни тошбўрон қилган бўлардим,» деган аёл шуми?» деди. Ибн Аббос: «Йўқ, у Исломда очиқдан-очиқ ёмонлик кўрсатадиган бир аёл эди,» деди.»