أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ ذُكِرَ التَّلاَعُنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ عَدِيٍّ فِي ذَلِكَ قَوْلاً ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ يَشْكُو إِلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً قَالَ عَاصِمٌ مَا ابْتُلِيتُ بِهَذَا إِلاَّ بِقَوْلِي فَذَهَبَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي وَجَدَ عَلَيْهِ امْرَأَتَهُ وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ مُصْفَرًّا قَلِيلَ اللَّحْمِ سَبِطَ الشَّعَرِ وَكَانَ الَّذِي ادَّعَى عَلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَ أَهْلِهِ آدَمَ خَدْلاً كَثِيرَ اللَّحْمِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ بَيِّنْ " . فَوَضَعَتْ شَبِيهًا بِالرَّجُلِ الَّذِي ذَكَرَ زَوْجُهَا أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَهَا فَلاَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا . فَقَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمَجْلِسِ أَهِيَ الَّتِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ رَجَمْتُ أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ رَجَمْتُ هَذِهِ " . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لاَ تِلْكَ امْرَأَةٌ كَانَتْ تُظْهِرُ فِي الإِسْلاَمِ الشَّرَّ .
Бизга Исо ибн Ҳаммод хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс хабар берди, у Яҳё ибн Саиддан, у Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у ал-Қосим ибн Муҳаммаддан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида лиъон (лаънатлашиш) ҳақида гап бўлди. Осим ибн Адийй бу ҳақда бирор сўз айтди, сўнг кетди. Кейин унинг қавмидан бўлган бир киши унинг олдига келиб, аёлининг ёнида (бегона) эркакни топганидан шикоят қилди. Осим: «Мен бу (бало)га фақат ўз сўзим туфайли гирифтор бўлдим,» деди. Сўнг уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига олиб борди ва аёлини қандай ҳолатда топганини унга айтди. У киши сарғиш рангли, кам гўштли (озғин), сочи тўғри эди; аёлининг ёнида топдим деб даъво қилган (эркак) эса буғдойранг, бақувват, кўп гўштли (тўладан) эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, (ҳақиқатни) аён қилгин,» дедилар. Сўнг у (аёл) эри унинг ёнида топганини айтган ўша кишига ўхшаш (бола) туғди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иккови ўртасида лиъон қилдирдилар. Мажлисда бир киши Ибн Аббосга: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар мен бировни баййинасиз (далилсиз) тошбўрон қиладиган бўлсам, мана шу (аёл)ни тошбўрон қилган бўлардим,» деган аёл шуми?» деди. Ибн Аббос: «Йўқ, у Исломда очиқдан-очиқ ёмонлик (қилиб) кўрсатадиган бир аёл эди,» деди.»