حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي جَنَازَةٍ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى الْقَبْرِ يُوصِي الْحَافِرَ " أَوْسِعْ مِنْ قِبَلِ رِجْلَيْهِ أَوْسِعْ مِنْ قِبَلِ رَأْسِهِ " . فَلَمَّا رَجَعَ اسْتَقْبَلَهُ دَاعِيَ امْرَأَةٍ فَجَاءَ وَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَوَضَعَ يَدَهُ ثُمَّ وَضَعَ الْقَوْمُ فَأَكَلُوا فَنَظَرَ آبَاؤُنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَلُوكُ لُقْمَةً فِي فَمِهِ ثُمَّ قَالَ " أَجِدُ لَحْمَ شَاةٍ أُخِذَتْ بِغَيْرِ إِذْنِ أَهْلِهَا " . فَأَرْسَلَتِ الْمَرْأَةُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَرْسَلْتُ إِلَى الْبَقِيعِ يَشْتَرِي لِي شَاةً فَلَمْ أَجِدْ فَأَرْسَلْتُ إِلَى جَارٍ لِي قَدِ اشْتَرَى شَاةً أَنْ أَرْسِلْ إِلَىَّ بِهَا بِثَمَنِهَا فَلَمْ يُوجَدْ فَأَرْسَلْتُ إِلَى امْرَأَتِهِ فَأَرْسَلَتْ إِلَىَّ بِهَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَطْعِمِيهِ الأَسَارَى " .
Бизга Муҳаммад ибн Ало ривоят қилди, бизга Ибн Идрис хабар берди, бизга Осим ибн Кулайб, отасидан, у ансорлардан бир кишидан хабар бериб деди: биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир жанозада чиқдик. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни қабр устида қабр қазувчига: «Оёқлари томонидан кенгайтир, боши томонидан кенгайтир» деб буюраётганларини кўрдим. Қайтиб келганларида, бир аёлнинг чақирувчиси кутиб олди. У келди ва таом келтирилди. У қўлини қўйди (таомдан олди), сўнг жамоа ҳам қўйди ва едилар. Оталаримиз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам оғизларида бир луқмани чайнаётганларини кўрдилар, сўнг дедилар: «Мен эгаларининг рухсатисиз олинган қўй гўштини сезяпман». Аёл одам юбориб деди: «Ё Расулуллаҳ, мен Бақиъга менга қўй сотиб олиш учун юбордим, лекин топмадим. Сўнг қўй сотиб олган қўшнимга уни нархига менга юборишини сўраб одам юбордим, лекин у топилмади. Сўнг унинг хотинига одам юбордим, у уни менга юборди». Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Уни асирларга едир».