حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ مُغِيرَةَ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَقَالَ " يَا مُغِيرَةُ، خُذِ الإِدَاوَةَ ". فَأَخَذْتُهَا فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تَوَارَى عَنِّي فَقَضَى حَاجَتَهُ، وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَأْمِيَّةٌ، فَذَهَبَ لِيُخْرِجَ يَدَهُ مِنْ كُمِّهَا فَضَاقَتْ، فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ أَسْفَلِهَا، فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ، ثُمَّ صَلَّى.
Бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Абу Муовия, ал-Аъмашдан, у Муслимдан, у Масруқдан, у Муғийра ибн Шуъбадан ривоят қилди, у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир сафарда эдим. У: «Эй Муғийра, идишни (сувли) ол,» дедилар. Мен уни олдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мендан кўринмас (узоқ) бўлгунча кетиб, ҳожатларини адо қилдилар — эгниларида Шом жуббаси (узун енгли уст кийим) бор эди. У киши қўлларини унинг енгидан чиқармоқчи бўлдилар, лекин (енг) тор эди, шу сабабли қўлларини унинг остидан чиқардилар. Мен (сув) қуйдим, у киши намоз учун қилган таҳоратидек таҳорат қилдилар ва маҳсилари устига маш тортдилар, сўнг намоз ўқидилар.