حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، قَالَتْ سَتَرْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ صَبَّ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، وَمَا أَصَابَهُ، ثُمَّ مَسَحَ بِيَدِهِ عَلَى الْحَائِطِ أَوِ الأَرْضِ، ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، غَيْرَ رِجْلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ الْمَاءَ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ. تَابَعَهُ أَبُو عَوَانَةَ وَابْنُ فُضَيْلٍ فِي السَّتْرِ.
Бизга Абдон ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Суфён, ал-Аъмашдан, у Солим ибн Абул-Жаъддан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан, у Маймунадан хабар берди, у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни жанобатдан ғусл қилаётганларида тўсиб турдим. У киши қўлларини ювдилар, сўнг ўнг (қўл)лари билан чап (қўл)ларига (сув) қуйиб, авратларини ва унга теккан (нарсани) ювдилар; сўнг қўлларини деворга ёки ерга ишқаладилар; кейин намоз учун қилган таҳоратидек таҳорат қилдилар — оёқларидан бошқа — сўнг баданларига сув қуйдилар; кейин четга сурилиб, оёқларини ювдилар. Уни Абу Авона ва Ибн Фузайл тўсиш (қисми)да мутоба қилдилар.