حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو حَمْزَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الأَعْمَشَ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَتْ مَيْمُونَةُ وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً، فَسَتَرْتُهُ بِثَوْبٍ، وَصَبَّ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ صَبَّ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، فَضَرَبَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَمَسَحَهَا، ثُمَّ غَسَلَهَا فَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ، وَأَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، فَنَاوَلْتُهُ ثَوْبًا فَلَمْ يَأْخُذْهُ، فَانْطَلَقَ وَهْوَ يَنْفُضُ يَدَيْهِ.
Бизга Абдон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Ҳамза хабар берди, у деди: мен ал-Аъмашни, Солимдан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилиб) эшитдим, у деди: Маймуна деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) учун ғусл (суви) қўйиб, уни кийим билан тўсиб турдим. У киши қўлларига (сув) қуйиб, уларни ювдилар; сўнг ўнг (қўл)лари билан чап (қўл)ларига (сув) қуйиб, авратларини ювдилар; сўнг қўлларини ерга уриб, ишқаладилар, кейин уларни ювдилар; сўнг ғарғара қилиб, (бурнига) сув тортдилар, юзлари ва билакларини ювдилар; сўнг бошларига (сув) қуйдилар ва баданларига (сув) қуйдилар; кейин четга сурилиб, оёқларини ювдилар. Мен у кишига кийим узатдим, лекин у киши уни олмадилар ва қўлларини қоққан ҳолда кетдилар.