حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ كَانَ رِجَالٌ يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَاقِدِي أُزْرِهِمْ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ كَهَيْئَةِ الصِّبْيَانِ، وَقَالَ لِلنِّسَاءِ لاَ تَرْفَعْنَ رُءُوسَكُنَّ حَتَّى يَسْتَوِيَ الرِّجَالُ جُلُوسًا.
Бизга Мусаддад ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё, Суфёндан ривоят қилди, у деди: менга Абу Ҳозим, Саҳлдан ривоят қилди, у деди: Эркаклар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга — изорларини (торлиги сабабли) болалар (каби) бўйинларига боғлаб — намоз ўқирдилар. Ва (Набий) аёлларга: «Эркаклар (саждадан) ўтирган ҳолатга тўғриланмагунча бошларингизни кўтарманглар,» дедилар.