حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّاسُ يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ عَاقِدُو أُزْرِهِمْ مِنَ الصِّغَرِ عَلَى رِقَابِهِمْ، فَقِيلَ لِلنِّسَاءِ " لاَ تَرْفَعْنَ رُءُوسَكُنَّ حَتَّى يَسْتَوِيَ الرِّجَالُ جُلُوسًا ".
Муҳаммад ибн Касир бизга айтди: Суфён бизга хабар берди, Абу Ҳозимдан, у Саҳл ибн Саъд розияллаҳу анҳудан: У деди: Одамлар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқир эдилар, улар (матоси) кичиклигидан изорларини бўйинларига боғлаб олган ҳолда (эдилар). Аёлларга: «Эркаклар (саждадан) ўтирган ҳолда меъёрга келгунларинча бошларингизни кўтарманглар», дейилди.