حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَانَ فِي الصَّلاَةِ فَإِنَّهُ يُنَاجِي رَبَّهُ، فَلاَ يَبْزُقَنَّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلاَ عَنْ يَمِينِهِ، وَلَكِنْ عَنْ شِمَالِهِ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى ".
Муҳаммад бизга айтди: Ғундар бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Мен Қатодани эшитди, у Анас розияллаҳу анҳудан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «(Киши) намозда экан, у Роббиси билан муножот қилмоқда. Шунинг учун олдига ҳам, ўнг томонига ҳам тупурмасин, балки чап томонига, чап оёғи тагига (тупурсин)», дедилар.