حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَقِيلٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمِصْرِيَّانِ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، - قَالَ ابْنُ أَبِي عَقِيلٍ - أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَنِ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَمَسَّ مِنْ طِيبِ امْرَأَتِهِ - إِنْ كَانَ لَهَا - وَلَبِسَ مِنْ صَالِحِ ثِيَابِهِ ثُمَّ لَمْ يَتَخَطَّ رِقَابَ النَّاسِ وَلَمْ يَلْغُ عِنْدَ الْمَوْعِظَةِ كَانَتْ كَفَّارَةً لِمَا بَيْنَهُمَا وَمَنْ لَغَا وَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ كَانَتْ لَهُ ظُهْرًا " .
Бизга Ибн Абу Ақил ва Муҳаммад ибн Салама — икки мисрлик — ривоят қилиб айтишди: Бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди — Ибн Абу Ақил деди — менга Усома, яъни Ибн Зайд хабар берди, Амр ибн Шуъайбдан, отасидан, Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Осдан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У: «Ким жума куни ғусл қилиб, хотинининг атиридан — агар бўлса — суртиб, кийимларининг яхшисини кийиб, сўнг одамларнинг бўйинларидан ошиб ўтмай, ваъз пайтида беҳуда гапирмаса, бу улар орасидаги гуноҳларга каффарот бўлади. Ким беҳуда гапириб, одамларнинг бўйинларидан ошиб ўтса, бу унга пешин намози (ўрнида) бўлади», дедилар.