حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ هِنْدًا أُمَّ مُعَاوِيَةَ، جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَإِنَّهُ لاَ يُعْطِينِي مَا يَكْفِينِي وَبَنِيَّ فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ شَيْئًا قَالَ " خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَبَنِيكِ بِالْمَعْرُوفِ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Урва Урвадан, у Оишадан ривоят қилдики, Муовиянинг онаси Ҳинд Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: Албатта, Абу Суфён бахил кишидир ва у менга ва болаларимга етадиган нарсани бермаяпти. Унинг молидан бирор нарса олсам, менга гуноҳ бўладими? деди. У: «Ўзингга ва болаларингга етадиган нарсани маъруф (яхшилик) билан ол» деди.