2211-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Савдо-сотиқ китоби
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هِنْدٌ أُمُّ مُعَاوِيَةَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ، فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ سِرًّا قَالَ " خُذِي أَنْتِ وَبَنُوكِ مَا يَكْفِيكِ بِالْمَعْرُوفِ ".
Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Ҳишомдан, у Урвадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо), у деди: Ҳинд — Муовиянинг онаси — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: Абу Суфён бахил киши, унинг молидан яширинча олсам, менга гуноҳ бўладими? деди. У деди: «Сен ва болаларинг урунка (қоидага мувофиқ) ўзингга етадиган миқдорда ол».