حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، وَحَبِيبٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَجُوزُ لاِمْرَأَةٍ أَمْرٌ فِي مَالِهَا إِذَا مَلَكَ زَوْجُهَا عِصْمَتَهَا " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Довуд ибн Абу Ҳинд ва Ҳабиб ал-Муаллимдан, улар Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Эри унинг исматини (никоҳ ақдини) эгаллаганидан кейин, аёлнинг ўз молидаги иши (тасарруфи) жоиз бўлмайди» деди.