وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ، بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ يَهُودَ، كَانَتْ تَقُولُ إِذَا أُتِيَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ دُبُرِهَا فِي قُبُلِهَا ثُمَّ حَمَلَتْ كَانَ وَلَدُهَا أَحْوَلَ . قَالَ فَأُنْزِلَتْ { نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ}
Ва бизга Муҳаммад ибн Румҳ ривоят қилди, бизга ал-Лайс Ибн ал-Ҳоддан, у Абу Ҳозимдан, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан хабар бердики, яҳудийлар: «Аёлга орқа томонидан, (лекин) унинг олдига (қубулга) қовушилса, сўнг у ҳомиладор бўлса, боласи ғилай бўлади», дердилар. (Жобир) деди: Шунда: ‹Аёлларингиз сизлар учун экинзордир; бас, экинзорингизга қайси (тараф)дан хоҳласангиз, келинглар› (ояти) нозил бўлди.