حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ الْمُعَلَّى بْنِ زِيَادٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ بَشِيرٍ الْمُزَنِيِّ، عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَلَسْتُ فِي عِصَابَةٍ مِنْ ضُعَفَاءِ الْمُهَاجِرِينَ وَإِنَّ بَعْضَهُمْ لَيَسْتَتِرُ بِبَعْضٍ مِنَ الْعُرْىِ وَقَارِئٌ يَقْرَأُ عَلَيْنَا إِذْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ عَلَيْنَا فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَكَتَ الْقَارِئُ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ " مَا كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ كَانَ قَارِئٌ لَنَا يَقْرَأُ عَلَيْنَا فَكُنَّا نَسْتَمِعُ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ أُمَّتِي مَنْ أُمِرْتُ أَنْ أَصْبِرَ نَفْسِي مَعَهُمْ " . قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَطَنَا لِيَعْدِلَ بِنَفْسِهِ فِينَا ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا فَتَحَلَّقُوا وَبَرَزَتْ وُجُوهُهُمْ لَهُ - قَالَ - فَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَرَفَ مِنْهُمْ أَحَدًا غَيْرِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَبْشِرُوا يَا مَعْشَرَ صَعَالِيكِ الْمُهَاجِرِينَ بِالنُّورِ التَّامِّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَبْلَ أَغْنِيَاءِ النَّاسِ بِنِصْفِ يَوْمٍ وَذَاكَ خَمْسُمِائَةِ سَنَةٍ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Жаъфар ибн Сулаймон ал-Муъалло ибн Зиёддан, у ал-Ало ибн Башир ал-Музанийдан, у Абус-Сиддиқ ан-Нажийдан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилди. У айтди: мен муҳожирларнинг заифларидан бўлган бир гуруҳ ичида ўтирган эдим, улардан баъзилари яланғочликдан баъзилари билан тўсилиб ўтирарди ва бир қори бизга ўқиб берарди. Шу пайт Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келдилар ва олдимизда турдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам турганларида қори жим бўлди. У киши салом бердилар, сўнг: «Нима қилаётган эдинг-из?» дедилар. Биз: «Эй Расулуллаҳ, бизнинг бир қоримиз бор эди, бизга ўқиб берарди, биз Аллаҳнинг Китобини тинглардик», дедик. У айтди: Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Умматим ичидан мен улар билан бирга ўзимни сабр қилишга буюрилган кишиларни қилган Аллаҳга ҳамд бўлсин». У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзларини биз орасида тенг қўйиш учун ўртамизга ўтирдилар, сўнг қўллари билан шундай қилдилар: «Давра тузинглар», дедилар ва уларнинг юзлари у кишига қаратилди. У айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улардан мендан бошқа ҳеч кимни таниганларини кўрмадим. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Хушхабар бўлсин сизларга, эй камбағал муҳожирлар жамоаси, қиёмат куни тўлиқ нур билан! Сизлар Жаннатга одамларнинг бойларидан ярим кун олдин кирасизлар ва бу беш юз йилдир».