حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ، حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ حَبْتَرٍ النَّهْشَلِيُّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ، قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَ نَشْرَبُ قَالَ " لاَ تَشْرَبُوا فِي الدُّبَّاءِ وَلاَ فِي الْمُزَفَّتِ وَلاَ فِي النَّقِيرِ وَانْتَبِذُوا فِي الأَسْقِيَةِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنِ اشْتَدَّ فِي الأَسْقِيَةِ قَالَ " فَصُبُّوا عَلَيْهِ الْمَاءَ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ لَهُمْ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ " أَهْرِيقُوهُ " . ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَىَّ أَوْ حُرِّمَ الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْكُوبَةُ " . قَالَ " وَكُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ " . قَالَ سُفْيَانُ فَسَأَلْتُ عَلِيَّ بْنَ بَذِيمَةَ عَنِ الْكُوبَةِ قَالَ الطَّبْلُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор, унга Абу Аҳмад, унга Суфён Али ибн Базимадан ҳадис айтди: «Менга Қайс ибн Ҳабтар ан-Наҳшалий Ибн Аббосдан ҳадис айтдики, Абдул Қайс вакиллари: ‹Эй Расулуллаҳ, нимада ичайлик?› дедилар. У: «Дуббода, музаффатда ва нақирда ичманг, мешларда набид қилинг» деди. Улар: ‹Эй Расулуллаҳ, агар меш ичида кучайиб қаттиқ бўлса-чи?› дедилар. У: «Унга сув қуйинг» деди. Улар: ‹Эй Расулуллаҳ...› дедилар. У уларга учинчи ёки тўртинчи марта: «Уни тўкиб ташланг» деди. Сўнг: «Албатта, Аллаҳ менга хамрни, қиморни ва кубани ҳаром қилди — ёки ҳаром қилинди» деди. Ва: «Ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир» деди» деди. Суфён: «Мен Али ибн Базимадан куба ҳақида сўрадим, у: ‹Ноғора› деди» деди.