حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَمُسَدَّدٌ، - الْمَعْنَى - قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنِي يَحْيَى الْقَطَّانُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا وُضِعَ عَشَاءُ أَحَدِكُمْ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ يَقُومُ حَتَّى يَفْرُغَ " . زَادَ مُسَدَّدٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا وُضِعَ عَشَاؤُهُ أَوْ حَضَرَ عَشَاؤُهُ لَمْ يَقُمْ حَتَّى يَفْرُغَ وَإِنْ سَمِعَ الإِقَامَةَ وَإِنْ سَمِعَ قِرَاءَةَ الإِمَامِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ва Мусаддад — маъно (бир хил) — ривоят қилдилар. Аҳмад айтди: Менга Яҳё ал-Қаттон Убайдуллаҳдан ривоят қилди. У айтди: Менга Нофиъ Ибн Умардан ривоят қилди: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Сизлардан бирининг кечки овқати қўйилса-ю, намоз учун иқомат айтилса, (овқатдан) фароғат топгунча турмасин (аввал овқатлансин)› дедилар.» Мусаддад шуни қўшди: Абдуллаҳ (ибн Умар) кечки овқати қўйилганда ёки кечки овқати ҳозир бўлганида, гарчи иқоматни эшитса ҳам, гарчи имомнинг қироатини эшитса ҳам, (овқатдан) фароғат топгунча турмас эди.