حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْكُلُ الْقِثَّاءَ بِالرُّطَبِ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ан-Намарий ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Саъд отасидан, у Абдуллаҳ ибн Жаъфардан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам тарвузни (қовунни) янги хурмо (рутаб) билан ер эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хурмо билан майизни, ва буср (ғўра-хурмо) билан янги хурмони аралаштиришдан қайтардилар.
ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам арояни (дарахтдаги мевани) қуруқ хурмо ва янги хурмога сотишга рухсат бердилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (уловга) минган ҳолда — қибладан бошқа томонга — нафл намозни ўқир эдилар.
ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам майизни хурмо билан, бўтана хурмони қуруқ хурмо билан аралаштиришдан қайтардилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ичида қурт бўлган хурмо келтирилар эди. Сўнг (рови) унинг маъносини зикр қилди.
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) балаҳ (ғўра хурмо) билан қуруқ хурмони, ҳамда майиз (қуритилган узум) билан қуруқ хурмони (аралаштиришдан) қайтардилар.