حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالاَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِيسَى، عَنْ مُوسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ امْرَأَةٍ، مِنْ بَنِي عَبْدِ الأَشْهَلِ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَنَا طَرِيقًا إِلَى الْمَسْجِدِ مُنْتِنَةً فَكَيْفَ نَفْعَلُ إِذَا مُطِرْنَا قَالَ " أَلَيْسَ بَعْدَهَا طَرِيقٌ هِيَ أَطْيَبُ مِنْهَا " . قَالَتْ قُلْتُ بَلَى . قَالَ " فَهَذِهِ بِهَذِهِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ва Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди. Иккаласи деди: бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Исо Мусо ибн Абдуллаҳ ибн Язиддан, у Бану Абдулашҳалдан бўлган бир аёлдан ривоят қилди. У айтди: «Мен дедим: ‹Ё Расулуллаҳ, бизнинг масжидга (борадиган) бадбўй йўлимиз бор, ёмғир ёғса нима қиламиз?› У деди: «Ундан кейин ундан тозароқ йўл йўқми?» Мен дедим: ‹Бор.› У деди: «Мана бу, ана у (кира) эвазига.»»