حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْيَزَنِيِّ، عَنْ دَيْلَمٍ الْحِمْيَرِيِّ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضٍ بَارِدَةٍ نُعَالِجُ فِيهَا عَمَلاً شَدِيدًا وَإِنَّا نَتَّخِذُ شَرَابًا مِنْ هَذَا الْقَمْحِ نَتَقَوَّى بِهِ عَلَى أَعْمَالِنَا وَعَلَى بَرْدِ بِلاَدِنَا . قَالَ " هَلْ يُسْكِرُ " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " فَاجْتَنِبُوهُ " . قَالَ قُلْتُ فَإِنَّ النَّاسَ غَيْرُ تَارِكِيهِ . قَالَ " فَإِنْ لَمْ يَتْرُكُوهُ فَقَاتِلُوهُمْ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий, унга Абда Муҳаммаддан — яъни ибн Ишоқдан — у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Марсад ибн Абдуллаҳ ал-Язанийдан, у Дайлам ал-Ҳимярийдан ҳадис айтди. У: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўраб: ‹Эй Расулуллаҳ, биз совуқ ерда яшаймиз, у ерда оғир иш билан шуғулланамиз. Биз ушбу буғдойдан бир ичимлик тайёрлаймиз, у билан ишларимизга ва юртимизнинг совуғига қувват оламиз› дедим. У: ‹У маст қиладими?› деди. Мен: ‹Ҳа› дедим. У: ‹Бас, ундан сақланинг› деди. Мен: ‹Лекин одамлар уни тарк этмайдилар› дедим. У: ‹Агар уни тарк этмасалар, улар билан жанг қилинг› деди» деди.