حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، - فِي آخَرِينَ - قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُلُّ مُسْكِرٍ خَمْرٌ وَكُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ وَمَنْ مَاتَ وَهُوَ يَشْرَبُ الْخَمْرَ يُدْمِنُهَا لَمْ يَشْرَبْهَا فِي الآخِرَةِ " .
Бизга Сулаймон ибн Довуд ва Муҳаммад ибн Исо — бошқалар қаторида — ривоят қилдилар. Улар айтдилар: бизга Ҳаммод — яъни Ибн Зайд — Айюбдан, у Нофедан, у Ибн Умардан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Ҳар бир маст қилувчи нарса хамрдир ва ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир. Ким хамрга ўрганиб, уни ичган ҳолда ўлса, охиратда уни ичмайди (Жаннат шаробини)».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عُمَرَ الصَّنْعَانِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ، يَقُولُ عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كُلُّ مُخَمِّرٍ خَمْرٌ وَكُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ وَمَنْ شَرِبَ مُسْكِرًا بُخِسَتْ صَلاَتُهُ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ الرَّابِعَةَ كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ طِينَةِ الْخَبَالِ " . قِيلَ وَمَا طِينَةُ الْخَبَالِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " صَدِيدُ أَهْلِ النَّارِ وَمَنْ سَقَاهُ صَغِيرًا لاَ يَعْرِفُ حَلاَلَهُ مِنْ حَرَامِهِ كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ طِينَةِ الْخَبَالِ "
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ ан-Найсобурий, унга Иброҳим ибн Умар ас-Санъоний ҳадис айтди, у: «Нуъмондан эшитдим, у Товусдан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди» деди. У: «Ҳар бир ачитиб маст қилувчи нарса хамрдир ва ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир. Ким маст қилувчи нарсани ичса, қирқ кунга намози қабул бўлмайди. Бас, агар тавба қилса, Аллаҳ унинг тавбасини қабул қилади. Агар тўртинчи марта қайтса, Аллаҳ уни хаболнинг лойқасидан ичириши ҳақ бўлади» деди. «Эй Расулуллаҳ, хаболнинг лойқаси нима?» дейилди. У: «Дўзах аҳлининг йириғидир. Ким ҳалолини ҳаромидан ажрата олмайдиган кичик болага уни ичирса, Аллаҳ уни хаболнинг лойқасидан ичириши ҳақ бўлади» деди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ دَاوُدَ بْنِ بَكْرِ بْنِ أَبِي الْفُرَاتِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا أَسْكَرَ كَثِيرُهُ فَقَلِيلُهُ حَرَامٌ " .
Бизга Қутайба, унга Исмоил — яъни ибн Жаъфар — Довуд ибн Бакр ибн Абул Фуротдан, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ҳадис айтди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Кўпи маст қиладиган нарсанинг ози ҳам ҳаромдир› дедилар» деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْبِتْعِ فَقَالَ " كُلُّ شَرَابٍ أَسْكَرَ فَهُوَ حَرَامٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَرَأْتُ عَلَى يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ الْجُرْجُسِيِّ حَدَّثَكُمْ مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ عَنِ الزُّبَيْدِيِّ عَنِ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْحَدِيثِ بِإِسْنَادِهِ زَادَ وَالْبِتْعُ نَبِيذُ الْعَسَلِ كَانَ أَهْلُ الْيَمَنِ يَشْرَبُونَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مَا كَانَ أَثْبَتَهُ مَا كَانَ فِيهِمْ مِثْلُهُ يَعْنِي فِي أَهْلِ حِمْصَ يَعْنِي الْجُرْجُسِيَّ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънабий, Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Абу Саламадан, у Оишадан — розияллаҳу анҳо — ҳадис айтди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан битъ (асал шароби) ҳақида сўралганда: ‹Маст қиладиган ҳар бир ичимлик ҳаромдир› дедилар» деди. Абу Довуд айтди: Мен Язид ибн Абду Роббиҳи ал-Журжусийга: «Сизга Муҳаммад ибн Ҳарб Зубайдийдан, у Зуҳрийдан ушбу ҳадисни шу исноди билан айтиб берди» деб ўқиб бердим. У: «Ва битъ — асал набиди (ачитилган ичимлиги)дир, Яман аҳли уни ичардилар» деб қўшди. Абу Довуд айтди: Мен Аҳмад ибн Ҳанбалнинг: «Ло илаҳа иллаллаҳ, у қанчалик ишончли (рови) эди! Улар орасида — яъни Ҳимс аҳли орасида — унинг кабиси йўқ эди, яъни Журжусийни назарда тутиб» деганини эшитдим.
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْيَزَنِيِّ، عَنْ دَيْلَمٍ الْحِمْيَرِيِّ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضٍ بَارِدَةٍ نُعَالِجُ فِيهَا عَمَلاً شَدِيدًا وَإِنَّا نَتَّخِذُ شَرَابًا مِنْ هَذَا الْقَمْحِ نَتَقَوَّى بِهِ عَلَى أَعْمَالِنَا وَعَلَى بَرْدِ بِلاَدِنَا . قَالَ " هَلْ يُسْكِرُ " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " فَاجْتَنِبُوهُ " . قَالَ قُلْتُ فَإِنَّ النَّاسَ غَيْرُ تَارِكِيهِ . قَالَ " فَإِنْ لَمْ يَتْرُكُوهُ فَقَاتِلُوهُمْ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий, унга Абда Муҳаммаддан — яъни ибн Ишоқдан — у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Марсад ибн Абдуллаҳ ал-Язанийдан, у Дайлам ал-Ҳимярийдан ҳадис айтди. У: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўраб: ‹Эй Расулуллаҳ, биз совуқ ерда яшаймиз, у ерда оғир иш билан шуғулланамиз. Биз ушбу буғдойдан бир ичимлик тайёрлаймиз, у билан ишларимизга ва юртимизнинг совуғига қувват оламиз› дедим. У: ‹У маст қиладими?› деди. Мен: ‹Ҳа› дедим. У: ‹Бас, ундан сақланинг› деди. Мен: ‹Лекин одамлар уни тарк этмайдилар› дедим. У: ‹Агар уни тарк этмасалар, улар билан жанг қилинг› деди» деди.
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ شَرَابٍ مِنَ الْعَسَلِ فَقَالَ " ذَاكَ الْبِتْعُ " . قُلْتُ وَيُنْتَبَذُ مِنَ الشَّعِيرِ وَالذُّرَةِ . فَقَالَ " ذَاكَ الْمِزْرُ " . ثُمَّ قَالَ " أَخْبِرْ قَوْمَكَ أَنَّ كُلَّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ " .
Бизга Ваҳб ибн Бақийя, Холиддан, у Осим ибн Кулайбдан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ҳадис айтди. У: «Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан асалдан тайёрланган ичимлик ҳақида сўрадим. У: ‹У битъдир› деди. Мен: ‹Арпа ва маккажўхоридан ҳам набид қилинади› дедим. У: ‹У мизрдир› деди. Сўнг: ‹Қавмингга хабар бер: ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир› деди» деди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَالْكُوبَةِ وَالْغُبَيْرَاءِ وَقَالَ " كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ ابْنُ سَلاَمٍ أَبُو عُبَيْدٍ الْغُبَيْرَاءُ السُّكُرْكَةُ تُعْمَلُ مِنَ الذُّرَةِ شَرَابٌ يَعْمَلُهُ الْحَبَشَةُ .
Бизга Мусо ибн Исмоил, унга Ҳаммод Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Валид ибн Абдадан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ҳадис айтдики, Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам хамр, қимор, куба (ноғора) ва ғубайро (ачитма)дан қайтардилар ва: «Ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир» дедилар. Абу Довуд айтди: Ибн Салом Абу Убайд айтди: Ғубайро — бу сукурка бўлиб, маккажўхоридан тайёрланади, уни ҳабашлар тайёрлайдиган бир ичимликдир.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَمْرٍو الْفُقَيْمِيِّ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ كُلِّ مُسْكِرٍ وَمُفَتِّرٍ .
Бизга Саид ибн Мансур, унга Абу Шиҳоб Абду Роббиҳи ибн Нофиъ ал-Ҳасан ибн Амр ал-Фуқаймийдан, у ал-Ҳакам ибн Утайбадан, у Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Умму Саламадан ҳадис айтди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳар бир маст қилувчи ва сустлаштирувчи (онгни сусайтирувчи) нарсадан қайтардилар» деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ، - يَعْنِي ابْنَ مَيْمُونٍ - حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، - قَالَ مُوسَى هُوَ عَمْرُو بْنُ سَلْمٍ الأَنْصَارِيُّ - عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ وَمَا أَسْكَرَ مِنْهُ الْفَرْقُ فَمِلْءُ الْكَفِّ مِنْهُ حَرَامٌ " .
Бизга Мусаддад ва Мусо ибн Исмоил ҳадис айтиб: «Бизга Маҳдий — яъни ибн Маймун — унга Абу Усмон — Мусо уни Амр ибн Салм ал-Ансорий деди — ал-Қосимдан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ҳадис айтди» дедилар. У: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир, ундан фарқ (ўлчов) миқдори маст қилса, унинг бир кафт тўласи ҳам ҳаромдир› деганларини эшитдим» деди.