Сунани Абу Довуд — 3904-ҳадис

Тиббиёт китоби · Фолбин

3904-ҳадисСунани Абу Довуд · Тиббиёт китоби

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ حَكِيمٍ الأَثْرَمِ، عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ أَتَى كَاهِنًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مُوسَى فِي حَدِيثِهِ ‏"‏ فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ اتَّفَقَا ‏"‏ أَوْ أَتَى امْرَأَةً ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مُسَدَّدٌ ‏"‏ امْرَأَتَهُ حَائِضًا أَوْ أَتَى امْرَأَةً ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مُسَدَّدٌ ‏"‏ امْرَأَتَهُ فِي دُبُرِهَا فَقَدْ بَرِئَ مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Мусо ибн Исмоийл ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди. (ҳ) Бизга Мусаддад ҳам ривоят қилди, бизга Яҳё Ҳаммод ибн Саламадан, у Ҳакийм Асрамдан, у Абу Тамиймадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким бир коҳиннинг олдига борса» дедилар. Мусо ўз ҳадисида: «ва унинг айтганини тасдиқласа» деди. Сўнгра (ровилар) мувофиқ бўлишди: «ёки бир аёлга» — Мусаддад: «ҳайз кўраётган аёлига, ёки бир аёлга» деди — Мусаддад: «аёлига орқасидан (яқинлик қилса), Аллаҳ Муҳаммадга нозил қилган нарсадан воз кечган (безор) бўлибди», деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 135-ҳадисТаҳорат китоби

Ким ҳайзли аёлга ёки аёлнинг дубрига (орқасига) яқинлик қилса, ёки коҳинга (келса), у Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га нозил қилинган нарсага кофир бўлибди, Ким ҳайзли аёлга яқинлик қилса, бир динор…

Саҳиҳи Муслим, 3443-ҳадисНикоҳ китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлнинг унинг аммаси ёки холаси устига никоҳланишидан, ёки аёлнинг ўз (кундоши) синглисининг идишидаги нарсани ағдариб олиш учун унинг талоқ қилинишини сўрашидан…

Сунани Абу Довуд, 4437-ҳадисҲудуд (жазолар) китоби

ки, бир киши унинг олдига келиб, унинг олдида ўзи номини айтган бир аёл билан зино қилганига иқрор бўлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўша аёлга (одам) юбориб, ундан бу ҳақда сўради. У эса зино…

Саҳиҳул Бухорий, 6243-ҳадисИжозат сўраш

Албатта Аллаҳ одам боласига зинодан ўз насибасини ёзган, у унга муқаррар етади: кўзнинг зиноси — қарашдир, тилнинг зиноси — гапиришдир, нафс орзу қилади ва шаҳват чекади, фарж эса бунинг ҳаммасини тасдиқлайди…

Сунани Насоий, 376-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хотинларидан бирор аёл ҳайздор бўлганда, агар унинг устида сонларнинг ярмига ёки тиззаларигача етадиган изор (белбоғ) бўлса, у билан яқинлашар (мубошарат қилар) эди.…

Сунани Абу Довуд, 5146-ҳадисОдоб китоби

Кимнинг қиз фарзанди бўлса-ю, уни (тириклайин) кўммаса, уни хор қилмаса ва ўғил фарзандини ундан устун қўймаса — (рови) айтди: яъни ўғилларни назарда тутди — Аллаҳ уни жаннатга киритади яъни ўғилларни