حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، وَبَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ حَكِيمٍ الأَثْرَمِ، عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ الْهُجَيْمِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَتَى حَائِضًا أَوِ امْرَأَةً فِي دُبُرِهَا أَوْ كَاهِنًا فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم " . قَالَ أَبُو عِيسَى لاَ نَعْرِفُ هَذَا الْحَدِيثَ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ حَكِيمٍ الأَثْرَمِ عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ الْهُجَيْمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . وَإِنَّمَا مَعْنَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى التَّغْلِيظِ . وَقَدْ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَتَى حَائِضًا فَلْيَتَصَدَّقْ بِدِينَارٍ " . فَلَوْ كَانَ إِتْيَانُ الْحَائِضِ كُفْرًا لَمْ يُؤْمَرْ فِيهِ بِالْكَفَّارَةِ . وَضَعَّفَ مُحَمَّدٌ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ قِبَلِ إِسْنَادِهِ . وَأَبُو تَمِيمَةَ الْهُجَيْمِيُّ اسْمُهُ طَرِيفُ بْنُ مُجَالِدٍ .
Бизга Бундор ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид, Абдурраҳмон ибн Маҳдий ва Баҳз ибн Асад ривоят қилиб, улар деди: бизга Ҳаммод ибн Салама, Ҳаким ал-Асрамдан, у Абу Тамима ал-Ҳужаймийдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Ким ҳайзли аёлга ёки аёлнинг дубрига (орқасига) яқинлик қилса, ёки коҳинга (келса), у Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га нозил қилинган нарсага кофир бўлибди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: биз бу ҳадисни фақат Ҳаким ал-Асрамнинг Абу Тамима ал-Ҳужаймийдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилгани) орқалигина биламиз. Бу (сўз)нинг маъноси илм аҳли наздида (гуноҳни) улуғлаш (ташдид) юзасидандир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Ким ҳайзли аёлга яқинлик қилса, бир динор садақа берсин,» деган (ҳадис) ҳам ривоят қилинган. Агар ҳайзли аёлга яқинлик қилиш куфр бўлганида, унда каффарот буюрилмас эди. Муҳаммад бу ҳадисни исноди томонидан заиф санаган. Абу Тамима ал-Ҳужаймийнинг исми Тариф ибн Мужолид.