حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ مَنْ مَلَكَ ذَا رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَهُوَ حُرٌّ .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб Саиддан, у Қатодадан, у ал-Ҳасандан ривоят қилдики, деди: «Ким маҳрам бўлган қариндошига молик бўлса, у (қариндош) озоддир».
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Ким маҳрам бўлган қариндошига молик бўлса, у (қариндош) озоддир
Самура ибн Жундубдан Ким маҳрам бўлган қариндошига молик бўлса (яъни эгалик қилса), у (қариндош) озоддир
Ким бир қулдан бир бўлакни озод қилса, у ўз молидан озод бўлади
акс ҳолда (қулнинг) озод бўлгани озод бўлади ва қул унинг (ҳисобидан) озод қилинади
Ким қулда ўзига (тегишли) улушни озод қилса, агар қулнинг баҳосига етадиган (моли) бўлса, ундан қолгани унинг молидан озод бўлади
Ким қулда ўзига (тегишли) бир насибани озод қилса, агар унинг моли бўлса, (қул) унинг молидан озод қилинади