4004-ҳадисСунани Абу Довуд · Қуръан қироатлари китоби
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ أَبِي الْحَجَّاجِ الْمِنْقَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّهُ قَرَأَ { هَيْتَ لَكَ } فَقَالَ شَقِيقٌ إِنَّا نَقْرَؤُهَا { هِئْتُ لَكَ } يَعْنِي فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ أَقْرَؤُهَا كَمَا عُلِّمْتُ أَحَبُّ إِلَىَّ .
Бизга Абу Маъмар Абдуллаҳ ибн Амр ибн Абул-Ҳажжож ал-Минқарий ривоят қилди, бизга Абдулворис ривоят қилди, бизга Шайбон ал-Аъмашдан, у Шақиқдан, у ибн Масъуддан ривоят қилди. У «ҳайта лак» деб ўқиди. Шақиқ деди: Биз уни «ҳиъту лак» деб ўқиймиз. Шунда ибн Масъуд деди: Мен ўзимга ўргатилгандек ўқишим менга севимлироқдир.