حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ حُلَّةَ إِسْتَبْرَقٍ . وَقَالَ فِيهِ ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَيْهِ بِجُبَّةِ دِيبَاجٍ وَقَالَ " تَبِيعُهَا وَتُصِيبُ بِهَا حَاجَتَكَ " .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ, унга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Юнус ва Амр ибн Ҳорис Ибн Шиҳобдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан шу қиссани хабар берди. У: «Истабрақ ҳулласи», деди. Ва унда шундай деди: Сўнг унга дибо (ипак) жубба юборди ва: «Буни сотиб, ҳожатингни ундирасан», деди.