4045-ҳадисСунани Абу Довуд · Кийим китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي الْمَرْوَزِيَّ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، - رضى الله عنه - عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا قَالَ عَنِ الْقِرَاءَةِ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад — яъни ал-Марвазий — унга Абдурраззоқ, унга Маъмар Зуҳрийдан, у Иброҳим ибн Абдуллаҳ ибн Ҳунайндан, у отасидан, у Али ибн Абу Толибдан розияллаҳу анҳу, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шуни ривоят қилди. У: «Рукуъ ва саждада Қуръан ўқишдан» деди.