4144-ҳадисСунани Абу Довуд · Кийим китоби
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ وَكِيعٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ عَمْرٍو الْقُرَشِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ رَأَى رُفْقَةً مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ رِحَالُهُمُ الأَدَمُ فَقَالَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى أَشْبَهِ رُفْقَةٍ كَانُوا بِأَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَؤُلاَءِ .
Бизга Ҳаннод ибн Сарий Вакиъдан, у Ишоқ ибн Саид ибн Амр ал-Қурашийдан, у отасидан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, у Яман аҳлидан теридан эгар-жабдуқлари бўлган бир ҳамроҳликни кўриб: «Кимки Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ашобларига энг ўхшаш ҳамроҳликка қарамоқчи бўлса, мана буларга қарасин» деди.