حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ، عَامَ حَجَّ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعْرٍ كَانَتْ فِي يَدِ حَرَسِيٍّ يَقُولُ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذِهِ وَيَقُولُ " إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَ هَذِهِ نِسَاؤُهُمْ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у ибн Шиҳобдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан ривоят қилдики, у Муовия ибн Абу Суфённи ҳаж қилган йили минбар устида туриб, қўриқчининг қўлидаги соч бўлагини олиб туриб айтганини эшитди: «Эй Мадина аҳли, олимларингиз қани? Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шунга ўхшашдан қайтарганларини ва: ‹Бани Исроил аёллари шуни (ясама сочни) ишлатганларида ҳалок бўлдилар› деганларини эшитганман».