حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ، عَامَ حَجَّ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعْرٍ كَانَتْ فِي يَدِ حَرَسِيٍّ يَقُولُ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذِهِ وَيَقُولُ " إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَ هَذِهِ نِسَاؤُهُمْ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у ибн Шиҳобдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан ривоят қилдики, у Муовия ибн Абу Суфённи ҳаж қилган йили минбар устида туриб, қўриқчининг қўлидаги соч бўлагини олиб туриб айтганини эшитди: «Эй Мадина аҳли, олимларингиз қани? Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шунга ўхшашдан қайтарганларини ва: ‹Бани Исроил аёллари шуни (ясама сочни) ишлатганларида ҳалок бўлдилар› деганларини эшитганман».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ва Мусаддад ривоят қилдилар, иккови дедилар: бизга Яҳё Убайдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: менга Нофиъ Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам соч уловчи (восила) ва улашни сўровчи (муставсила), тату босувчи (вошима) ва тату бостирувчи (муставшима) аёлларни лаънатладилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاشِمَاتِ وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَالْوَاصِلاَتِ وَقَالَ عُثْمَانُ وَالْمُتَنَمِّصَاتِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ . فَبَلَغَ ذَلِكَ امْرَأَةً مِنْ بَنِي أَسَدٍ يُقَالُ لَهَا أُمُّ يَعْقُوبَ . زَادَ عُثْمَانُ كَانَتْ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَأَتَتْهُ فَقَالَتْ بَلَغَنِي عَنْكَ أَنَّكَ لَعَنْتَ الْوَاشِمَاتِ وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَالْوَاصِلاَتِ وَقَالَ عُثْمَانُ وَالْمُتَنَمِّصَاتِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَالْمُتَفَلِّجَاتِ قَالَ عُثْمَانُ لِلْحُسْنِ الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ تَعَالَى . فَقَالَ وَمَا لِي لاَ أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَتْ لَقَدْ قَرَأْتُ مَا بَيْنَ لَوْحَىِ الْمُصْحَفِ فَمَا وَجَدْتُهُ . فَقَالَ وَاللَّهِ لَئِنْ كُنْتِ قَرَأْتِيهِ لَقَدْ وَجَدْتِيهِ ثُمَّ قَرَأَ { وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا } قَالَتْ إِنِّي أَرَى بَعْضَ هَذَا عَلَى امْرَأَتِكَ . قَالَ فَادْخُلِي فَانْظُرِي . فَدَخَلَتْ ثُمَّ خَرَجَتْ فَقَالَ مَا رَأَيْتِ وَقَالَ عُثْمَانُ فَقَالَتْ مَا رَأَيْتُ . فَقَالَ لَوْ كَانَ ذَلِكَ مَا كَانَتْ مَعَنَا .
Бизга Муҳаммад ибн Исо ва Усмон ибн Абу Шайба — маъно (бир хил) — ривоят қилдилар, иккови дедилар: бизга Жарир Мансурдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Аллаҳ тату босувчи ва тату бостирувчи аёлларни лаънатлади. Муҳаммад: «ва соч уловчиларни» деди, Усмон эса: «ва қошларини юлувчиларни» деди, сўнг иккови мувофиқ бўлиб: «ва гўзаллик учун тишларини сийраклатиб, Аллаҳ азза ва жалланинг яратганини ўзгартирувчи аёлларни (лаънатлади)» дедилар. Бу Бани Асаддан Умму Яъқуб деб аталган бир аёлга етиб борди. Усмон зиёда қилди: У Қуръан ўқирди. Сўнг иккови мувофиқ бўлиб: У унинг ҳузурига келиб деди: «Менга сен ҳақингда сен тату босувчи ва тату бостирувчи аёлларни лаънатлади, деб етиб келди». Муҳаммад: «ва соч уловчиларни» деди, Усмон эса: «ва қошларини юлувчиларни» деди, сўнг иккови мувофиқ бўлдилар: «ва тишларини сийраклатувчиларни». Усмон: «гўзаллик учун, Аллаҳ таолонинг яратганини ўзгартирувчиларни» деди. У (Абдуллаҳ) деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам лаънатлаган ва Аллаҳ таолонинг Китобида бўлган кимсани мен нега лаънатламайин?». У аёл деди: «Мен мушафнинг икки муқоваси орасидагини ўқиб чиқдим, лекин уни топмадим». У деди: «Аллаҳга қасамки, агар сен уни ўқиган бўлсанг, уни топган бўлардинг». Сўнг ўқиди: ‹Расул сизларга нимани келтирса, уни олинг, нимадан қайтарса, ундан тўхтанглар›. У аёл деди: «Мен бунинг баъзисини сенинг аёлингда кўряпман». У деди: «Кириб қараб чиқ». У кириб, сўнг чиқди. У деди: «Нима кўрдинг?». Усмон: У аёл деди: «Ҳеч нарса кўрмадим» деди. У (Абдуллаҳ) деди: «Агар шундай бўлганда, у биз билан бирга бўлмас эди».
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ أُسَامَةَ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ مُجَاهِدِ بْنِ جَبْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لُعِنَتِ الْوَاصِلَةُ وَالْمُسْتَوْصِلَةُ وَالنَّامِصَةُ وَالْمُتَنَمِّصَةُ وَالْوَاشِمَةُ وَالْمُسْتَوْشِمَةُ مِنْ غَيْرِ دَاءٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَتَفْسِيرُ الْوَاصِلَةِ الَّتِي تَصِلُ الشَّعْرَ بِشَعْرِ النِّسَاءِ وَالْمُسْتَوْصِلَةُ الْمَعْمُولُ بِهَا وَالنَّامِصَةُ الَّتِي تَنْقُشُ الْحَاجِبَ حَتَّى تَرِقَّهُ وَالْمُتَنَمِّصَةُ الْمَعْمُولُ بِهَا وَالْوَاشِمَةُ الَّتِي تَجْعَلُ الْخِيلاَنَ فِي وَجْهِهَا بِكُحْلٍ أَوْ مِدَادٍ وَالْمُسْتَوْشِمَةُ الْمَعْمُولُ بِهَا .
Бизга ибн ас-Сарҳ ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб Усомадан, у Абон ибн Солиҳдан, у Мужоҳид ибн Жабрдан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Соч уловчи ва улашни сўровчи, қош юлувчи ва қошларини юлдирувчи, тату босувчи ва тату бостирувчи аёллар — касаллик бўлмасдан (шундай қилганлари учун) лаънатландилар. Абу Довуд деди: Восила (соч уловчи)нинг тафсири — сочни аёллар сочи билан уловчи (аёл)дир, муставсила эса шу амал қилдирилувчидир; номиса — қошни сийраклатиб қадар тировчи (аёл)дир, мутанаммиса шу амал қилдирилувчидир; вошима — юзига сурма ёки сиёҳ билан холлар қилувчи (аёл)дир, муставшима шу амал қилдирилувчидир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ لاَ بَأْسَ بِالْقَرَامِلِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَأَنَّهُ يَذْهَبُ إِلَى أَنَّ الْمَنْهِيَّ، عَنْهُ شُعُورُ النِّسَاءِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ أَحْمَدُ يَقُولُ الْقَرَامِلُ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ибн Зиёд ривоят қилди. У деди: бизга Шарик Солимдан, у Саъид ибн Жубайрдан ривоят қилди. У деди: Жун (йипакдан) ясалган ясама сочда зарар йўқ. Абу Довуд деди: Гўё у ман қилинган нарса аёлларнинг (ҳақиқий) сочларидир, деб ҳисоблайди. Абу Довуд деди: Аҳмад: «Қаромил (жун ясама соч)да зарар йўқ» дерди.