حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاشِمَاتِ وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَالْوَاصِلاَتِ وَقَالَ عُثْمَانُ وَالْمُتَنَمِّصَاتِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ . فَبَلَغَ ذَلِكَ امْرَأَةً مِنْ بَنِي أَسَدٍ يُقَالُ لَهَا أُمُّ يَعْقُوبَ . زَادَ عُثْمَانُ كَانَتْ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَأَتَتْهُ فَقَالَتْ بَلَغَنِي عَنْكَ أَنَّكَ لَعَنْتَ الْوَاشِمَاتِ وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَالْوَاصِلاَتِ وَقَالَ عُثْمَانُ وَالْمُتَنَمِّصَاتِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَالْمُتَفَلِّجَاتِ قَالَ عُثْمَانُ لِلْحُسْنِ الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ تَعَالَى . فَقَالَ وَمَا لِي لاَ أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَتْ لَقَدْ قَرَأْتُ مَا بَيْنَ لَوْحَىِ الْمُصْحَفِ فَمَا وَجَدْتُهُ . فَقَالَ وَاللَّهِ لَئِنْ كُنْتِ قَرَأْتِيهِ لَقَدْ وَجَدْتِيهِ ثُمَّ قَرَأَ { وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا } قَالَتْ إِنِّي أَرَى بَعْضَ هَذَا عَلَى امْرَأَتِكَ . قَالَ فَادْخُلِي فَانْظُرِي . فَدَخَلَتْ ثُمَّ خَرَجَتْ فَقَالَ مَا رَأَيْتِ وَقَالَ عُثْمَانُ فَقَالَتْ مَا رَأَيْتُ . فَقَالَ لَوْ كَانَ ذَلِكَ مَا كَانَتْ مَعَنَا .
Бизга Муҳаммад ибн Исо ва Усмон ибн Абу Шайба — маъно (бир хил) — ривоят қилдилар, иккови дедилар: бизга Жарир Мансурдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Аллаҳ тату босувчи ва тату бостирувчи аёлларни лаънатлади. Муҳаммад: «ва соч уловчиларни» деди, Усмон эса: «ва қошларини юлувчиларни» деди, сўнг иккови мувофиқ бўлиб: «ва гўзаллик учун тишларини сийраклатиб, Аллаҳ азза ва жалланинг яратганини ўзгартирувчи аёлларни (лаънатлади)» дедилар. Бу Бани Асаддан Умму Яъқуб деб аталган бир аёлга етиб борди. Усмон зиёда қилди: У Қуръан ўқирди. Сўнг иккови мувофиқ бўлиб: У унинг ҳузурига келиб деди: «Менга сен ҳақингда сен тату босувчи ва тату бостирувчи аёлларни лаънатлади, деб етиб келди». Муҳаммад: «ва соч уловчиларни» деди, Усмон эса: «ва қошларини юлувчиларни» деди, сўнг иккови мувофиқ бўлдилар: «ва тишларини сийраклатувчиларни». Усмон: «гўзаллик учун, Аллаҳ таолонинг яратганини ўзгартирувчиларни» деди. У (Абдуллаҳ) деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам лаънатлаган ва Аллаҳ таолонинг Китобида бўлган кимсани мен нега лаънатламайин?». У аёл деди: «Мен мушафнинг икки муқоваси орасидагини ўқиб чиқдим, лекин уни топмадим». У деди: «Аллаҳга қасамки, агар сен уни ўқиган бўлсанг, уни топган бўлардинг». Сўнг ўқиди: ‹Расул сизларга нимани келтирса, уни олинг, нимадан қайтарса, ундан тўхтанглар›. У аёл деди: «Мен бунинг баъзисини сенинг аёлингда кўряпман». У деди: «Кириб қараб чиқ». У кириб, сўнг чиқди. У деди: «Нима кўрдинг?». Усмон: У аёл деди: «Ҳеч нарса кўрмадим» деди. У (Абдуллаҳ) деди: «Агар шундай бўлганда, у биз билан бирга бўлмас эди».