4227-ҳадисСунани Абу Довуд · Узук тақиш китоби
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي رَوَّادٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَخَتَّمُ فِي يَسَارِهِ وَكَانَ فَصُّهُ فِي بَاطِنِ كَفِّهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ وَأُسَامَةَ - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ نَافِعٍ بِإِسْنَادِهِ فِي يَمِينِهِ .
Бизга Наср ибн Алий ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Абу Раввод ривоят қилди, Нофедан, у ибн Умардан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам чап қўлларига узук тақар ва унинг кўзи кафт ичида бўлар эди. Абу Довуд деди: ибн Ишоқ ва Усома — яъни ибн Зайд — Нофедан, унинг исноди билан «ўнг қўлида» дедилар.