حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ خَيْثَمَةَ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، بِهَذَا الْحَدِيثِ زَادَ فَلَمَّا رَجَعَ إِلَى مَنْزِلِهِ أَتَتْهُ قُرَيْشٌ فَقَالُوا ثُمَّ يَكُونُ مَاذَا قَالَ " ثُمَّ يَكُونُ الْهَرْجُ " .
Бизга Ибн Нуфайл ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Зиёд ибн Хайсама ривоят қилди, бизга Асвад ибн Саид ал-Ҳамдоний ривоят қилди, у Жобир ибн Самурадан ушбу ҳадисни ривоят қилди ва шуни қўшди: У ўз манзилига қайтганида, Қурайш унинг олдига келди ва: ‹Кейин нима бўлади?› дейишди. У: ‹Кейин ҳараж (қонли тўқнашувлар) бўлади› деди.