Саҳиҳи Муслим — 5785-ҳадис

Салом бериш китоби · Тоун, башоратчилик ва шу кабилар

5785-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Салом бериш китоби

وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ وَزَادَ فِي حَدِيثِ مَعْمَرٍ قَالَ وَقَالَ لَهُ أَيْضًا أَرَأَيْتَ أَنَّهُ لَوْ رَعَى الْجَدْبَةَ وَتَرَكَ الْخَصْبَةَ أَكُنْتَ مُعَجِّزَهُ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ فَسِرْ إِذًا ‏.‏ قَالَ فَسَارَ حَتَّى أَتَى الْمَدِينَةَ فَقَالَ هَذَا الْمَحِلُّ ‏.‏ أَوْ قَالَ هَذَا الْمَنْزِلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ‏.‏

Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим, Муҳаммад ибн Рофиъ ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди. Ибн Рофиъ: бизга ривоят қилди, деди, қолган иккови эса: бизга Абдураззоқ хабар берди, деди, бизга Маъмар шу иснод билан хабар берди — Моликнинг ҳадисига ўхшаш. Ва Маъмарнинг ҳадисида зиёда қилди: У деди: «Ва унга яна шундай деди: Айт-чи, агар у қурғоқчилни боқиб, серҳосилни тарк қилса, сен уни ожиз санаганмидсен? У: Ҳа, — деди. У: Бас, ундай бўлса юр, — деди. У деди: Шунда у Мадийнага етиб келгунча юрди, сўнг: Бу жой, — деди. Ёки: Бу манзил, иншоаллаҳ, — деди.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 401-ҳадисИймон китоби

м. У: "Албатта у кетади ва саждага изн сўрайди, унга изн берилади; ва гўё унга: ‹Келган томонингдан қайт› дейилган (каби) — бас у ўз ғарбидан чиқади" деди. (Равий:) Кейин у Абдуллаҳ (ибн Масъуд) қироатида: "Ва…

Саҳиҳи Муслим, 359-ҳадисИймон китоби

. У: "У ҳолда у уни (ерни) олиб кетади" деди. У: "Сенга фақат шу (қасам) бор" деди. У (рақиб) қасам ичгани турганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Ким бир ерни золим ҳолда кесиб (эгаллаб) олса, Аллаҳга,…

Саҳиҳул Бухорий, 7315-ҳадисҚуръан ва Суннатга амал

. У: "Ҳа, унинг ўрнига ҳаж қил. Айтинг-чи, агар онангда бир қарз бўлса, уни адо этар мидинг?" деди. У: "Ҳа" деди. У: "Бас, Аллаҳники (ҳақни) адо этинглар, чунки Аллаҳ вафога (адо этилишга) энг ҳақлидир" деди.

Сунани Насоий, 350-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳайз келганда намозни тарк эт, у кетганда эса ғусл қилгин,» дедилар.

Саҳиҳул Бухорий, 4848-ҳадисПайғамбарнинг Қуръан тафсири

(Дўзахга одамлар) ташланаверади, у эса: Яна борми? деб туради, то (Аллаҳ) Оёғини қўйгунча. Шунда у: Бас, бас, дейди

Сунани Абу Довуд, 4281-ҳадисМаҳди китоби

ва шуни қўшди: У ўз манзилига қайтганида, Қурайш унинг олдига келди ва: ‹Кейин нима бўлади?› дейишди. У: ‹Кейин ҳараж (қонли тўқнашувлар) бўлади› деди.