حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدٍ، حَدَّثَهُمْ ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، - يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا زَائِدَةُ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ فِطْرٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ - كُلُّهُمْ عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلاَّ يَوْمٌ " . قَالَ زَائِدَةُ فِي حَدِيثِهِ " لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ " . ثُمَّ اتَّفَقُوا " حَتَّى يَبْعَثَ فِيهِ رَجُلاً مِنِّي " . أَوْ " مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي وَاسْمُ أَبِيهِ اسْمَ أَبِي " . زَادَ فِي حَدِيثِ فِطْرٍ " يَمْلأُ الأَرْضَ قِسْطًا وَعَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ ظُلْمًا وَجَوْرًا " . وَقَالَ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " لاَ تَذْهَبُ أَوْ لاَ تَنْقَضِي الدُّنْيَا حَتَّى يَمْلِكَ الْعَرَبَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَفْظُ عُمَرَ وَأَبِي بَكْرٍ بِمَعْنَى سُفْيَانَ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, унга Умар ибн Убайд ривоят қилди (ҳ); ва бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилди, бизга Абу Бакр — яъни ибн Айёш — ривоят қилди (ҳ); ва бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Суфёндан (ҳ); ва бизга Аҳмад ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, бизга Зоида хабар берди (ҳ); ва бизга Аҳмад ибн Иброҳим ривоят қилди, менга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, у Фитрдан — маъно бир хил — уларнинг ҳаммаси Осимдан, у Зиррдан, у Абдуллаҳдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У деди: «Агар дунёдан бир кунгина қолса ҳам». Зоида ўз ҳадисида: «Аллаҳ ўша кунни узайтирар эди» деди. Сўнг улар мувофиқ бўлишди: «Токи у (кун) ичида мендан бир кишини чиқаргунича» ёки «менинг аҳли байтимдан, унинг исми менинг исмимга, отасининг исми отамнинг исмига мувофиқ келадиган кишини». Фитр ҳадисида шуни қўшди: «У ерни адолат ва инсоф билан тўлдирар, худди у зулм ва жабр билан тўлдирилганидек». Суфён ҳадисида эса: «Менинг аҳли байтимдан, исми менинг исмимга мувофиқ келадиган киши арабларга ҳукмронлик қилмагунча дунё кетмайди ёки тугамайди» деди. Абу Довуд деди: Умар ва Абу Бакрнинг лафзи Суфённинг маъносида.