حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا فِطْرٌ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ أَبِي بَزَّةَ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله تعالى عنه - عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدَّهْرِ إِلاَّ يَوْمٌ لَبَعَثَ اللَّهُ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يَمْلأُهَا عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْرًا " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга ал-Фазл ибн Дукайн ривоят қилди, бизга Фитр ривоят қилди, у Қосим ибн Абу Баззадан, у Абут-Туфайлдан, у Алидан — розияллаҳу таоло анҳу — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У деди: «Агар замондан бир кунгина қолса ҳам, Аллаҳ менинг аҳли байтимдан бир кишини чиқарар, у (ер)ни адолат билан тўлдирар, худди у жабр билан тўлдирилганидек».